Breaking

Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

Πώς να ξεπεράσετε τον φόβο της ομιλίας μπροστά σε κοινό


Από τη Νίνα Καλούτσα
Γνωρίζετε ότι η δεξιότητα του να μιλά κάποιος επιτυχημένα μπροστά σε κοινό βρίσκεται στο top 10 των κορυφαίων δεξιοτήτων, οι οποίες είναι...
απαραίτητες για την επαγγελματική επιτυχία;

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με το βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες, το 45% των ανθρώπων τοποθετεί τον φόβο της ομιλίας μπροστά σε κοινό πιο πάνω από το φόβο του θανάτου. Αληθινά εντυπωσιακό!

Πώς μπορεί όμως κάποιος να ξεπεράσει τον φόβο της έκθεσης μπροστά σε κοινό;
Θα σας μιλήσω με γνώμονα την πολύχρονη εμπειρία μου ως σολίστ – σοπράνο και σύμφωνα με τις τεχνικές του Κρατικού Ωδείου Τσαϊκόφσκυ της Μόσχας, στο οποίο φοίτησα για 7 ολόκληρα χρόνια με ειδίκευση τραγουδίστρια της Όπερας.

Ο φόβος της έκθεσης μπροστά σε κοινό μπορεί να μειωθεί έως και να εκλείψει. Στο Ωδείο της Μόσχας το πετύχαιναν αυτό για τους νεαρούς τραγουδιστές της Όπερας με το να τους εντάσσουν σε ένα αυστηρό πρόγραμμα, το οποίο μεταξύ άλλων περιελάμβανε το να τραγουδούν νέο ρεπερτόριο μία φορά το μήνα μπροστά σε επιτροπή καθηγητών. Η εξέταση γινόταν σε αίθουσα συναυλιών και με κάθε επισημότητα, όπως ακριβώς στα ρεσιτάλ. Το ρεπερτόριο ήταν προκαθορισμένο ανάλογα με το είδος της φωνής, το έτος σπουδών και το εξάμηνο. Στα πρώτα έτη ήταν 3-4 έργα και σταδιακά όλο και περισσότερα. Αρχικά η εξέταση διαρκούσε λίγα λεπτά και με τα χρόνια μπορεί να έφτανε πάνω από μισάωρο.

Έτσι όλοι οι σπουδαστές εκπαιδευόμασταν στο να αποστηθίζουμε ταχύτατα κείμενα και μελωδίες, να συνεργαζόμαστε με τους πιανίστες – συνοδούς, να ντυνόμαστε σύμφωνα με το πρωτόκολλο και να ακολουθούμε όλους τους κανόνες της καλής σκηνικής παρουσίας (υποκλίσεις, νεύματα, χειρονομίες, βηματισμοί κ.ά.). Τον πρώτο καιρό το άγχος ήταν τεράστιο και οι στραβοτιμονιές αναπόφευκτες, όπως καταλαβαίνετε. Όμως σταδιακά οι παρουσιάσεις μας έμπαιναν στη ρουτίνα. Λαμβάναμε σοβαρά υπόψη τις παρατηρήσεις των καθηγητών, μελετούσαμε καθημερινά στις τάξεις μας και το ρεπερτόριο αυξανόταν.

Αν στις πρώτες απόπειρες η απόδοση επί σκηνής έπεφτε έως και 80% σε σχέση με την απόδοση στην τάξη, σταδιακά και με τα χρόνια η απόδοση έφτανε να είναι επί σκηνής καλύτερη και από την τελευταία πρόβα! Τότε λοιπόν μπαίναμε στο στάδιο του επαγγελματία τραγουδιστή της όπερας. Του ανθρώπου δηλαδή που έχει την τεχνική να μάθει και να ερμηνεύσει οποιονδήποτε ρόλο (ο οποίος φυσικά συνάδει με τις φωνητικές δυνατότητές του) σε τέτοιο επίπεδο, ώστε τα θέατρα να τον μετακαλούν για συνεργασίες. Βέβαια να τονίσω ότι πάντοτε παραμένει ένα δημιουργικό τρακ, το οποίο εξατμίζεται, όταν ξεκινά η παράσταση. Θα το ονόμαζα ως δημιουργική και υγιή ανησυχία, την οποία όλοι οι άνθρωποι έχουν, όταν καλούνται να αναμετρηθούν με τον εαυτό τους.

Ας κάνουμε λοιπόν την αναγωγή στην δημόσια ομιλία. Μόνο μέσα από πρόβες, επαναλήψεις και σοβαρή μελέτη μπορεί να εξαληφθεί ο σκηνικός φόβος. Οι ειδικοί χρησιμοποιούν τον όρο “συστηματική απευαισθητοποίηση” (systematic desensitization) τη σταδιακή αυτή απομάκρυνση από το φόβο. Όλα αυτά χρειάζεται να γίνονται αρχικά σε προστατευμένο περιβάλλον και φυσικά με την κατάλληλη καθοδήγηση, καθώς και με αυξανόμενο βαθμό δυσκολίας των ομιλιών. Κατόπιν ο ομιλητής ξεκινά να εκτίθεται σε κοινό. Καλό είναι να βιντεοσκοπεί την κάθε ομιλία για να συγκρίνει το πριν και το μετά και να συνειδητοποιεί ο ίδιος τις αλλαγές που έχει πετύχει και τις βελτιώσεις που χρειάζεται να κάνει.

Έτσι μέσω της εμπειρίας που αποκτά και με τη σωστή καθοδήγηση, ο εκπαιδευόμενος βελτιώνει τους τρεις πυλώνες επικοινωνίας του καλού ομιλητή: Το λεξιλόγιο, τον τόνο της φωνής και την γλώσσα του σώματος. Επίσης χρήσιμο είναι να παρακολουθεί κορυφαίους ομιλητές στο ίντερνετ και να δίνει σημασία και στην παραμικρή λεπτομέρεια. Θα σύστηνα την μελέτη του τέως προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος είναι ένας εξαίρετος γνώστης της μη λεκτικής επικοινωνίας και χαρισματικός ομιλητής. Επίσης άλλες μεγάλες προσωπικότητες που αξίζει κάποιος να παρακολουθήσει είναι: ο Νο 1 coach του κόσμου Tony Robbins, η δημοσιογράφος Όπρα και φυσικά πολλοί άλλοι.

Από την εμπειρία μου ως δασκάλα Φωνής μπορώ να πω με σιγουριά ότι κάτω από το πέπλο του φόβου της σκηνικής έκθεσης κρύβονται πολλά ανεξερεύνητα ταλέντα στη δημόσια ομιλία. Πρόκειται για ανθρώπους, οι οποίοι μεταμόρφωσαν τη ζωή τους και εκτόξευσαν την καριέρα τους, όταν πήραν την γενναία απόφαση να απαλλαγούν από τα βαρίδια που αδικούσαν την προσωπικότητα και έκρυβαν την αξία τους.
Πηγή